Ontluisterende nederlaag VVA Achterberg bij sv Parkhout.

VVA zakt na rust volledig door het ijs en verliest degradatiekraker met 4-0.

VVA Achterberg heeft zaterdagmiddag opnieuw een pijnlijke nederlaag geleden. In Nieuwegein verloor de ploeg van trainer Eric Meijers de belangrijke degradatiekraker tegen sv Parkhout met maar liefst 4-0. Waar de Achterbergers in de eerste helft nog strijdlust en veerkracht toonden, viel de ploeg na rust volledig uit elkaar. De nederlaag onderstreept de zorgelijke situatie waarin VVA momenteel verkeert. Met slechts één punt uit zes wedstrijden blijft de ploeg troosteloos onderaan de ranglijst van de tweede klasse K staan.

Goede bedoelingen, maar opnieuw een vroege achterstand.
Vooraf was het belang van de wedstrijd voor beide ploegen overduidelijk. VVA Achterberg bezette de laatste plaats op de ranglijst, terwijl sv Parkhout slechts één positie hoger stond. Het was dan ook een wedstrijd waarin niet alleen de punten, maar ook strijdlust, karakter en mentaliteit een doorslaggevende rol zouden moeten spelen.

Trainer Eric Meijers had onder de lat weer gekozen voor Wilco Verwoerd, die daarmee de voorkeur kreeg boven Ben Zeeman. VVA begon voortvarend aan de wedstrijd en liet in de openingsfase zien dat het zich niet zomaar gewonnen wilde geven. Via Lars Houtriet en Melvin van de Haar kregen de Achterbergers mogelijkheden om de score te openen, maar de kansen werden niet benut. Zoals dit seizoen al vaker gebeurde, viel het eerste doelpunt vervolgens aan de andere kant. In de zevende minuut was het Amoros Nshimirimana die sv Parkhout op voorsprong bracht. Zijn inzet werd slechts half geraakt, maar de bal verdween via de onderkant van de lat toch in het Achterbergse doel: 1-0. Opnieuw moest VVA dus al vroeg in de wedstrijd in de achtervolging.

Verwoerd houdt VVA op de been.
Na de openingstreffer kreeg sv Parkhout verschillende mogelijkheden om de voorsprong uit te breiden. Dat dit niet gebeurde, was vooral te danken aan doelman Wilco Verwoerd. Met enkele uitstekende reddingen hield hij zijn ploeg in de wedstrijd en voorkwam hij dat de Achterbergers al voor rust tegen een grotere achterstand aankeken. VVA probeerde ondertussen de rug te rechten en bleef zoeken naar de gelijkmaker. Nick ter Burg zag een schot rakelings naast het doel verdwijnen, terwijl Wesley van Beijnum een uitstekende mogelijkheid kreeg om de stand gelijk te trekken. Helaas wist ook hij de bal niet in het doel te krijgen. Hoewel het spel niet altijd even overtuigend was, toonde VVA in de eerste helft wel de bereidheid om de strijd aan te gaan. De ploeg bleef daardoor uitzicht houden op een positief resultaat. Met een 1-0 achterstand zochten beide elftallen de kleedkamers op. Er was voor VVA nog niets verloren.

Na rust stort VVA volledig in.
Wie na de pauze een strijdvaardig VVA verwachtte, kwam bedrogen uit. De Achterbergers slaagden er niet in om het niveau en de intensiteit van de eerste helft vast te houden. In de 55e minuut kreeg sv Parkhout een vrije trap op een gevaarlijke positie. Pascal Peek ging achter de bal staan en schoot deze op schitterende wijze, onhoudbaar voor Verwoerd, tegen de touwen: 2-0. Die treffer bleek het breekpunt in de wedstrijd. Waar VVA juist op dat moment de rug had moeten rechten, gebeurde het tegenovergestelde. Het verzet verdween, de onderlinge samenhang raakte zoek en bij verschillende spelers ging het hoofd zichtbaar naar beneden. De ploeg zakte collectief ver door de ondergrens en hing bij vlagen als los zand aan elkaar. Van de strijdlust die in de eerste helft nog zichtbaar was, bleef nauwelijks iets over. sv Parkhout profiteerde dankbaar van de geboden ruimte en de defensieve kwetsbaarheid bij VVA. Via Jair Cruden en Jesse Schuin liep de thuisploeg uiteindelijk uit naar een ruime en verdiende 4-0 overwinning. Een ontluisterende nederlaag voor de Achterbergers, die opnieuw met lege handen huiswaarts keerden.

Blessures wegen zwaar, maar verklaren niet alles.
Natuurlijk zijn er verzachtende omstandigheden voor de moeilijke situatie waarin VVA zich momenteel bevindt. De selectie wordt al geruime tijd geteisterd door blessures en mist daardoor belangrijke spelers. Zo is Bjorn Cuperus nog niet volledig inzetbaar en ontbreken ook Milan de Vries en Joris Kuipers. Vooral de langdurige afwezigheid van laatstgenoemde laat zich nadrukkelijk voelen. Kuipers is op het middenveld de onverzettelijke balveroveraar, de speler die duels niet schuwt, tegenstanders afstopt en het vuile werk opknapt. Juist die kwaliteiten worden momenteel node gemist. Door zijn afwezigheid moeten andere middenvelders veel extra arbeid verrichten, waardoor zij minder aan hun eigenlijke voetballende taken toekomen. Maar de personele problemen mogen niet als excuus dienen voor de manier waarop VVA na rust door het ijs zakte.

Niet alleen een voetballend, maar ook een mentaal probleem.
De problemen bij VVA beperken zich inmiddels niet meer tot het ontbreken van enkele belangrijke spelers. Ook in de verschillende linies schiet de ploeg tekort. Verdedigend wordt er onvoldoende meedogenloos opgetreden. Tegenstanders krijgen te veel ruimte en worden niet altijd met de noodzakelijke overtuiging aangepakt. Op het middenveld ontbreekt regelmatig de balans tussen balverovering, strijd en opbouw. Voorin slaagt VVA er onvoldoende in om de bal vast te houden, waardoor de ploeg nauwelijks rustmomenten creëert en te weinig kansen afdwingt. Maar misschien nog wel zorgwekkender is de mentale kwetsbaarheid die de afgelopen wedstrijden zichtbaar is geworden. Zodra de ploeg op achterstand komt of een tegenslag moet verwerken, lijkt bij sommige spelers het vertrouwen weg te vallen. De hoofden gaan naar beneden, de onderlinge communicatie vermindert en het geloof in een goed resultaat verdwijnt. Juist in de huidige situatie wordt er meer gevraagd dan alleen voetballende kwaliteiten. Het gaat om karakter, discipline, weerbaarheid en de bereidheid om voor elkaar te blijven knokken, ook wanneer het tegenzit.

Een achterstand hoeft geen nederlaag te betekenen, maar wanneer de overtuiging verdwijnt, wordt het bijzonder moeilijk om een wedstrijd nog om te draaien.
Het besef zal binnen de spelersgroep dan ook moeten groeien dat de huidige situatie om een andere instelling vraagt. Niet alleen tijdens trainingen, maar vooral op zaterdagmiddag, wanneer het er daadwerkelijk om gaat.

Hartelijke ontvangst bij sv Parkhout.
Ondanks de teleurstellende sportieve middag verdient sv Parkhout een welgemeend compliment voor de bijzonder gastvrije ontvangst. De ontvangst in de bestuurskamer was warm en hartelijk en ook na afloop heerste er een gezellige en ontspannen sfeer. Het zijn juist deze momenten die laten zien hoe waardevol het verenigingsleven binnen het amateurvoetbal is.

Op het gebied van gastvrijheid en verenigingscultuur kunnen sommige grotere verenigingen nog een voorbeeld nemen aan sv Parkhout.

Volgende week tegen FC De Bilt: tijd voor een ommekeer.
Voor VVA Achterberg wordt de situatie op de ranglijst met de week zorgelijker. Na zes competitiewedstrijden staat de ploeg nog altijd op slechts één punt. De achterstand op de concurrentie groeit en het wordt hoog tijd dat de negatieve reeks wordt doorbroken.

Volgende week zaterdag wacht op het eigen sportpark De Meent opnieuw een belangrijke wedstrijd. Dan komt FC De Bilt op bezoek, wederom een tegenstander waartegen VVA punten zal moeten zien te pakken.

De komende trainingsweek zal dan ook in het teken moeten staan van herstel, bezinning en vooral het terugbrengen van de noodzakelijke intensiteit en strijdlust.

Want één ding is duidelijk: met alleen goede bedoelingen en af en toe een aardige voetballende fase gaat VVA het niet redden.

Het is vijf voor twaalf in Achterberg. De spelers zullen moeten beseffen dat er meer nodig is om uit deze moeilijke situatie te komen. De rug rechten, de mouwen opstropen, verantwoordelijkheid nemen en vooral negentig minuten lang voor elkaar blijven knokken.

Zaterdag tegen FC De Bilt ligt er een nieuwe kans. Maar dan zal VVA uit een heel ander vaatje moeten tappen.